INSPIRACJA
Inspiracją ,,Korowodu w tęsknocie. Opór” była pieśń partyzancka ,,Bella Ciao”. Pieśń ta została podchwycona przez Jerzego N. Grzegorka na kanale YouTube jeszcze przed Premierą ,,Korowodu w Bluesie. Mandala”. Melodia o skocznym i wydawałoby się wesołej rytmice ma charakter stawiania OPORU. „Bella Ciao” to słowa powitania lub pożegnania. Wraz z nią reżyser podążył za kolejną piosenką w wykonaniu Marlene Dietrich ,,Sag Mir Wo Die Blumen Sind” – Gdzie są kwiaty. Kwiaty stały się wszechobecne w spektaklu. To zarówno dziesiątki żywych róż i goździków jak również setki suszonych na płatki kwiatów. W dwa miesiące po rozpoczęciu prac nad ,,Korowodem w tęsknocie. Opór” nastąpiła „Inwazja Rosji na Ukrainę”. Miesiąc później ,,Bella Ciao” stała się niezwykle symboliczną pieśnią puszczaną często w radiu.
IDEA KWIATOWA
Ideą była partycypacja lokalnych mieszkańców szczecińskich Podjuch. Posiadających ogrody i działki, z których mogliby dostarczać TRUE suszone przez siebie kwiaty. Dzięki temu biorąc udział w ,,Korowodzie w tęsknocie. Opór” mogli doświadczać ich zapachu i szelestu. Żywe kwiaty na każdy z wystawionych spektakli zespół otrzymywał od szczecińskiej hurtowni Kwiaty Świata TUFOWERS. To także kwiaty do suszenia, które reżyser i tancerka-aktorka Danusia Łuszczek suszyli we własnych domach przez lato 2022 r. W ,,Korowodzie w tęsknocie. Opór” kwiaty są motywem przewodnim. Towarzyszą opowieści. Podążają za nią. Są bezpośrednio związane z widzami-uczestnikami/Mieszkańcami miasteczka i tancerzami-aktorami/Partyzantami.
Dziś o poranku gdy się zbudziłam
o piękna, cześć! piękna, cześć! piękna, cześć, cześć, cześć!
Dziś o poranku gdy się zbudziłam,
Spotkałam wroga w kraju mym.
Hej partyzancie, weź mnie ze sobą,
o piękna, cześć! piękna, cześć! piękna, cześć, cześć, cześć!
Hej partyzancie, weź mnie ze sobą,
Bo czuję powiew śmierci już.
A jeśli umrę, jako partyzant,
o piękna, cześć! piękna, cześć! piękna, cześć, cześć, cześć!
A jeśli umrę, jako partyzant,
Chcę byś pochował godnie mnie.
Pogrzeb mnie w górach, tam hen wysoko,
o piękna, cześć! piękna, cześć! piękna, cześć, cześć, cześć!
Pogrzeb mnie w górach, tam hen wysoko
Gdzie piękny kwiat kładzie swój cień.
I wszyscy ludzie, co tam przechodzą
o piękna, cześć! piękna, cześć! piękna, cześć, cześć, cześć!
I wszyscy ludzie, co tam przechodzą
Powiedzą: „Jaki piękny kwiat!”
Ten kwiat należy do partyzanta,
o piękna, cześć! piękna, cześć! piękna, cześć, cześć, cześć!
Ten kwiat należy do partyzanta,
Co życie swe za wolność dał!”
FILMY
LUSTRO TĘSKNOTY – OPORU
Lustro i odbicie w nim symbolizuje nasze tęsknoty i stawiany opór. Symbolizuje każdego z nas – indywidualnie i zbiorowo. Możemy w nim dostrzec nasze postawy i zaniechania czynione wobec siebie i innych. To odbicie wizerunków za którymi tęsknimy, tych których utraciliśmy, których chcielibyśmy zobaczyć ponownie. To wizerunki którym stawiamy opór i wizerunki do których się modlimy.
IDIOCHOREOGRAFIE
To każda z odrębnych opowieści. Nie należy doszukiwać się w nich konkretnych treści. Są one indywidualne zarówno dla tancerzy-aktorów jak i widzów-uczestników a równocześnie posiadają charakter zbiorowych odniesień. To hołdy poległym, ludziom poświęcającym się dla innych, tęsknota na tym co przeminęło, co utracone, za tradycjami i wartościami. Opór stawiany przemocy i hegemonii władzy czy religii.
O spektaklu:
,,Korowód w tęsknocie. Opór” jest o nas, o każdym z osobna i razem wziętych. Traktuje o naszych tęsknotach i stawianym oporze. Tęsknimy przecież za czymś, za kimś, do kogoś, do czegoś. Opór z kolei stawiamy czemuś, komuś. W narracji KOROWODU zarówno tęsknota jak i opór stają się wielowymiarowe i wielopoziomowe wzrastając poprzez akcję żywej scenografii, w tym lustra tęsknoty-oporu oraz bezpośrednie zaangażowanie widza w akcję spektaklu. Widz staje się bezpośrednim uczestnikiem zdarzeń jako mieszkaniec miasteczka. Zna doskonale każdego z partyzantów idących do lasu. Może to ktoś z rodziny, bliskich – przyjaciel. Akcja rozgrywa się – tu – i – teraz. Rozpoczyna się powrotem partyzantów z lasu do swojego miasteczka. Mieszkańcy witają swoich bliskich rzucając im kwiaty. Początek narracji jest końcem opowieści a koniec jest początkiem. Akcja przenosi widzów-uczestników/Mieszkańców miasteczka do lasu. Partyzanci trwają tam w oczekiwaniu na konieczność zdarzeń nawiązując do licznych scen z życia. To pewnego rodzaju retrospekcje, które mogą dotyczyć każdego człowieka i wielu ludzi. Przeradzają się w idiochoreograficzne narracje ciała i umysłu z udziałem widzów-uczestników oraz barwnej scenografii. Korowód domykający wielość odrębnych opowieści jest równocześnie nowym otwarciem. Partyzanci opuszczają miasteczko idąc do lasu. Mieszkańcy żegnają ich pełni niepokoju i radości zarazem. Wydaje się, że zarówno partyzanci jak i mieszkańcy doskonale wiedzą, że Ci pierwsi raczej nie powrócą.
INFORMACJE O SPEKTAKLU
Spektakl bez ograniczenia wieku, sugerowany widzom 12+
Premiera: 28.11.2022 na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Sytuacje/Relacje/ Stowarzyszenie Teatralne Juvenkracja/ Ponownie w Bydgoszczy na specjalne zaproszenie Pani Prezydent Iwony Waszkiewicz 21.03.2023 w Międzynarodowym Dniu Zespołu Downa na deskach Teatru Polskiego w Bydgoszczy/ Premiera w Szczecinie w „CIELĘTNIKU” na Łasztowni – scena własna – Laboratorium idiomów ruchu i rytmu 13.10.2023 roku.
Czas trwania: 85 min.
Scenariusz, scenografia, reżyseria: Jerzy N. Grzegorek
Idiochoreografie: Jerzy N. Grzegorek / tancerze-aktorzy
Opracowanie i animacja dźwięku: Ewelina Grzegorek
MUZYKA:
Utwór: ,,Bella Ciao” : Manu Pilas
Utwór: ,,Non, je ne regrette rien”: Édith Piaf
Utwór: ,,Donna, Donna”: Joan Baez
Utwór: ,,Je T’aime,…Moi Non” : Serge Gainsbourg, Jane Birkin
Utwór: ,,Ne me quitte pas”: Jacques Brel
Utwór: ,,Bang Bang”:
Utwór: ,,Die Antwort weiss ganz allein der Wind”: Marlene Dietrich
Utwór: ,,Hatikwa” – hymn Izraela
Utwór: Polowanie na wilki „Охота на волков”: Владимир Высоцкий – Władimir Wysockij
Utwór: ,,Sag mir, wo die Blumen sind”: Marlene Dietrich
W SPEKTAKLU WYKORZYSTANO TEKSTY PIOSENEK:
„Donna, Donna”
„Bang Bang”
„Die Antwort weiss ganz allein der Wind”
„Polowanie na wilki”
„Sag mir, wo die Blumen sin”
W SPEKTAKLU WYKORZYSTANO TEKSTY:
„Korki kupiłem…” z filmu Marka Piwowskiego pt. ”Korkociąg” 1971 r. – wypowiedź autentyczna osoby uzależnionej od alkoholu. / wykonuje: Janusz Bąk
„Palce” – autor: Jerzy Norbert Grzegorek / wykonuje: Agnieszka Ksiąg i Jerzy N. Grzegorek
„Je T’aime,…Moi Non” – z modyfikacją tekstu tyt.: „Tańcu ukochany nie opuszczaj mnie” – autor: Jerzy Norbert Grzegorek
„Wysiłek / Spoczynek” – autor: Jerzy Norbert Grzegorek
Spektakl całkowicie sfinansowany ze środków własnych zespołu TRUE – budżety domowe tancerzy-aktorów.
ANIMACJA DŹWIĘKU
Ewelina Grzegorek
SKŁAD KOROWODU
Agnieszka Ksiąg: Niewidoma
Danuta Łuszczek: Jedno oko/znaczna krótkowzroczność
Carmen Siekierzycka: wózek, nie chodzi
Łukasz Baran: Zespół Downa
Alicja Czarnuszka: Degradacja stożka rogówek
Jerzy N. Grzegorek: uszkodzenie stawu kolanowego/proteza kości promieniowej stawu łokciowego.
Karol Pabich: niesłyszący, słabowidzący – dołączył do składu podczas premiery szczecińskiej
