BADANIE W DZIAŁANIU / TESTY I DOŚWIADCZANIE MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ Z UDZIAŁEM SPECJALISTÓW POLSKIEGO ZWIĄZKU NIEWIDOMYCH
Testy odbyły się w ramach grantu: PODNOSZENIE KOMPETENCJI KADRY POLSKIEGO ZWIĄZKU NIEWIDOMYCH OKRĘG ZACHODNIOPOMORSKI W OPARCIU O POTENCJAŁY TWÓRCZE, REHABILITACYJNE I SPORTOWE MASZYNY IDIOSENSORYCZEJ
Podnoszenie kompetencji kadry Polskiego Związku Niewidomych – Okręg Zachodniopomorski
w oparciu o potencjały twórcze, rehabilitacyjne i sportowe Maszyny Idiosensorycznej
Zadanie miało charakter szkoleniowo-warsztatowy i ukierunkowany był na wzmocnienie kompetencji zawodowych kadry Polskiego Związku Niewidomych Okręg Zachodniopomorski (PZN OZ) w pracy z osobami z niepełnosprawnością narządu wzroku, z wykorzystaniem innowacyjnych możliwości Maszyny Idiosensorycznej.
Projekt realizowany był w partnerstwie:
- Realizator: Fundacja Ośrodek Praktyk Teatralno-Tanecznych TRUE
- Partner: Polski Związek Niewidomych – Okręg Zachodniopomorski
Szkolenia odbywają się w siedzibie PZN OZ:
- Piłsudskiego 37, 70-423 Szczecin
Struktura zadania
Projekt realizowany jest w trzech komplementarnych etapach, opartych na zasadzie uczenia się poprzez doświadczenie i wspólne praktykowanie.
- POZNAWANIE PRZEZ DOŚWIADCZENIE
Pierwszy etap obejmował:
- zapoznanie uczestników z budową, oprzyrządowaniem oraz funkcjami Maszyny Idiosensorycznej,
- bezpośrednie doświadczanie pracy na urządzeniu,
- wprowadzenie do metodyki pracy idiosensorycznej.
Celem etapu było stworzenie fundamentu praktycznego rozumienia narzędzia oraz poszerzenie kompetencji metodycznych kadry PZN OZ w pracy z osobami niewidomymi i słabowidzącymi.
- DZIELENIE SIĘ WIEDZĄ
Drugi etap polegał na kolektywnym i spiralnym pogłębianiu doświadczeń przez kadrę PZN OZ oraz podopiecznych z Województwa Zachodniopomorskiego.
Maszyna Idiosensoryczna wykorzystywana jest jako narzędzie:
- edukacyjne i kulturalne (taniec, teatr ruchu, ekspresja twórcza),
- diagnostyczne (rozpoznawanie zakresów ruchu w tańcu, koordynacji, równowagi),
- terapeutyczne i rehabilitacyjne, w tym arteterapeutyczne,
- sportowe i treningowe.
Uczestnicy uczyli się, jak wykorzystywać potencjały przestrzenno-sensoryczne urządzenia do:
- kształtowania zdolności motorycznych i koordynacyjnych,
- treningu równowagi,
- rozwijania orientacji przestrzennej,
- eksplorowania doświadczeń kinestetycznych.
- (SAMO)KSZTAŁCENIE PRZEZ DOŚWIADCZENIE
Trzeci etap koncentrował się na usamodzielnianiu kadry PZN OZ w stosowaniu Maszyny Idiosensorycznej w codziennej pracy z osobami z niepełnosprawnością wzroku.
Obejmował on:
- kształtowanie umiejętności samodzielnego projektowania i prowadzenia działań:
o twórczych,
o terapeutycznych,
o rehabilitacyjnych,
o sportowych,
- integrowanie nowo zdobytych kompetencji z dotychczasową wiedzą zawodową uczestników.
Celem etapu było osiągnięcie trwałego efektu kompetencyjnego, umożliwiającego dalsze wykorzystywanie Maszyny Idiosensorycznej w praktyce instytucjonalnej PZN OZ.
Proces badawczy obejmował wspólne testowanie urządzenia, wymianę wiedzy, identyfikację obszarów krytycznych, formułowanie pytań i wniosków oraz ewaluację działania systemu. Został on przeprowadzony bezpośrednio w siedzibie PZN OZ, co pozwoliło stworzyć bezpieczne, komfortowe i merytoryczne warunki pracy zarówno dla uczestników, jak i dla zespołów edukacyjno-terapeutyczno-rehabilitacyjnych.
ZAKRES BADANIA I OBSZARY WIEDZYW TRAKCIE DZIAŁAŃ BADAWCZYCH PODJĘTO NASTĘPUJĄCE OBSZARY I KONTEKSTY:
1.MASZYNA IDIOSENSORYCZNA
- budowa, ergonomia i możliwości rozbudowy,
- funkcje i potencjały urządzenia w pracy z osobami z niepełnosprawnościami,
- relacja między urządzeniem a użytkownikiem w kontekście samodzielności i orientacji przestrzennej.
- PRZESTRZEŃ, RUCH I RYTM
Maszyna Idiosensoryczna została zweryfikowana jako narzędzie wspierające:
- samodzielność i rozwój tancerzy niewidomych i słabowidzących,
- odkrywanie i rozwijanie indywidualnych idiomów ruchu i rytmu u osób z niepełnosprawnościami.
- IDIOMY I IDIOMATY RUCHOWO-RYTMICZNE
Badaniu poddano:
- zakresy ruchu,
- zdolność kinestetycznego różnicowania ruchu i rytmu (komponenty przestrzenne i jakościowe),
- możliwości siłowe i ekspresyjne (komponenty dynamiczne),
- zdolności rytmiczne i czasowe (tempo, zmienność, synchronizacja).
- ZASTOSOWANIE W TAŃCU I TEATRZE RUCHU
Maszyna Idiosensoryczna była testowana w kontekście:
- odkrywania potencjału idiomu tanecznego u tancerzy niewidomych i słabowidzących,
- realizowania idiomatów tanecznych przez tancerzy na wózkach oraz osoby z różnymi niepełnosprawnościami,
- pracy rozwojowej z udziałem tancerzy pełnosprawnych w relacji partnerskiej, w tym poprzez:
O technikę improwizacji kontaktowej,
O idiochoreografię – autorską metodę twórczej pracy tancerzy z niepełnosprawnościami w obszarze teatru tańca.
CERTYFIKATY OTRZYMALI SPECJALIŚCI PZN
Oddział Zachodniopomorski:
Pani Justyna Jastrzębska
Pani Agnieszka Sochacka
Pani Alicja Prowans
Pani Halina Makarczuk
Pani Natalia Lotkevycz
BADANIE W DZIAŁANIU / TESTY I DOŚWIADCZANIE MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ Z UDZIAŁEM PODOPIECZNYCH, UCZESTNIKÓW ZAJĘĆ, TANCERZY Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI ORAZ ICH TERAPEUTÓW, TRENERÓW I PEDAGOGÓW Z OŚRODKÓW I PLACÓWEK DZIAŁAJĄCYCH NA RZECZ OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI W WOJEWÓDZTWIE ZACHODNIOPOMORSKIM
Laboratorium Współdoświadczanie i badanie Maszyny Idiosensorycznej (2024)
W miesiącach sierpień–październik 2024 roku Fundacja Ośrodek Praktyk Teatralno-Tanecznych TRUE zaprosiła do współpracy trzy ośrodki i placówki z województwa zachodniopomorskiego, prowadzące działania opiekuńcze, terapeutyczne, kulturalne i edukacyjne na rzecz osób z niepełnosprawnościami. Celem tego przedsięwzięcia było utworzenie terenowego LABORATORIUM WSPÓŁDOŚWIADCZANIA oraz przeprowadzenie badania w działaniu Maszyny Idiosensorycznej.
Głównym zadaniem Laboratorium było zweryfikowanie w warunkach rzeczywistej praktyki funkcji i potencjałów Maszyny Idiosensorycznej, zaprojektowanej przez dr. Jerzego N. Grzegorka, z bezpośrednim udziałem osób z niepełnosprawnościami. W badaniach uczestniczyli:
- podopieczni i uczestnicy zajęć terapeutycznych, edukacyjnych i kulturalnych,
- tancerze niewidomi i słabowidzący,
- tancerze poruszający się na wózkach,
- osoby z różnymi niepełnosprawnościami,
- a także ich terapeuci, trenerzy i pedagodzy.
Proces badawczy obejmował wspólne testowanie urządzenia, wymianę wiedzy, identyfikację obszarów krytycznych, formułowanie pytań i wniosków oraz ewaluację działania systemu. Został on przeprowadzony bezpośrednio w siedzibach ośrodków i placówek, co pozwoliło stworzyć bezpieczne, komfortowe i merytoryczne warunki pracy zarówno dla uczestników, jak i dla zespołów edukacyjno-terapeutycznych.
Zakres badania i obszary wiedzy
W trakcie działań badawczych podjęto następujące obszary i konteksty:
- Maszyna Idiosensoryczna
- budowa, ergonomia i możliwości rozbudowy,
- funkcje i potencjały urządzenia w pracy z osobami z niepełnosprawnościami,
- relacja między urządzeniem a użytkownikiem w kontekście samodzielności i orientacji przestrzennej.
- Przestrzeń, ruch i rytm
Maszyna Idiosensoryczna została zweryfikowana jako narzędzie wspierające:
- samodzielność i rozwój tancerzy niewidomych i słabowidzących,
- odkrywanie i rozwijanie indywidualnych idiomów ruchu i rytmu u osób z niepełnosprawnościami.
- Idiomy i idiomaty ruchowo-rytmiczne
Badaniu poddano:
- zakresy ruchu,
- zdolność kinestetycznego różnicowania ruchu i rytmu (komponenty przestrzenne i jakościowe),
- możliwości siłowe i ekspresyjne (komponenty dynamiczne),
- zdolności rytmiczne i czasowe (tempo, zmienność, synchronizacja).
- Zastosowanie w tańcu i teatrze ruchu
Maszyna Idiosensoryczna była testowana w kontekście:
- odkrywania potencjału idiomu tanecznego u tancerzy niewidomych i słabowidzących,
- realizowania idiomatów tanecznych przez tancerzy na wózkach oraz osoby z różnymi niepełnosprawnościami,
- pracy rozwojowej z udziałem tancerzy pełnosprawnych w relacji partnerskiej, w tym poprzez:
o technikę improwizacji kontaktowej,
o idiochoreografię – autorską metodę twórczej pracy tancerzy z niepełnosprawnościami w obszarze teatru tańca.
OŚRODEK WSPARCIA DLA DZIECI, MŁODZIEŻY I DOROSŁYCH W SZCZECINIE
Ośrodek Wsparcia dla Dzieci, Młodzieży i Dorosłych w Szczecinie
Ośrodek obejmuje wsparciem dzieci, młodzież i dorosłych z głębszym stopniem niepełnosprawności intelektualnej, u których współwystępują m.in.: niesprawność ruchowa, wady wzroku i słuchu, zaburzenia komunikacji i mowy, zaburzenia neurologiczne oraz różnorodne choroby somatyczne. Profil ten czyni placówkę szczególnie istotnym środowiskiem do testowania innowacyjnych narzędzi wspierających orientację w przestrzeni, koordynację ruchową, integrację sensoryczną oraz ekspresję ruchową.
OPIS DZIAŁAŃ Z WYKORZYSTANIEM MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ
Z uwagi na specyfikę funkcjonowania Ośrodka oraz potrzeby jego podopiecznych, badanie w działaniu z wykorzystaniem Maszyny Idiosensorycznej zostało przeprowadzone w czterech komplementarnych etapach:
- Szkoleniowo-diagnostyczny etap dla terapeutów
Pierwszym krokiem było zapoznanie zespołu terapeutycznego z budową, funkcjami i potencjałami Maszyny Idiosensorycznej. Proces ten został uzupełniony o dyskusję i wymianę doświadczeń z zakresu fizjoterapii, terapii sensorycznej i kinezyterapii, co pozwoliło odnieść możliwości urządzenia do realnych potrzeb i ograniczeń podopiecznych Ośrodka.
- Etap eksperymentów własnych terapeutów
Terapeuci podejmowali samodzielne próby pracy na Maszynie Idiosensorycznej, testując rozpoznane wcześniej funkcje urządzenia. W szczególności obejmowało to:
- a) rozpoznanie i próbę oceny własnych zakresów ruchu przy użyciu urządzenia,
- b) opracowywanie idiomatów – czyli indywidualnych struktur ruchowo-rytmicznych, projektowanych z myślą o możliwościach i ograniczeniach przyszłych użytkowników, tj. osób z niepełnosprawnościami.
- Etap prób podopiecznych
Podopieczni Ośrodka podejmowali pierwsze próby korzystania z Maszyny Idiosensorycznej pod kontrolą edukatorów i przy wsparciu opiekunów. Etap ten umożliwił obserwację reakcji sensorycznych, zdolności adaptacyjnych oraz stopnia samodzielności użytkowników w kontakcie z urządzeniem.
- Etap pracy terapeutycznej z wykorzystaniem urządzenia
W ostatniej fazie terapeuci realizowali z podopiecznymi zadania terapeutyczne bezpośrednio na Maszynie Idiosensorycznej, wykorzystując ją jako narzędzie wspierające rehabilitację ruchową, integrację sensoryczną oraz budowanie relacji z przestrzenią i własnym ciałem.
EWALUACJA:
„Maszyna Idiosensoryczna niewątpliwie znalazłaby praktyczne zastosowanie w takim ośrodku jak nasz. Rehabilitacja osób z niepełnosprawnościami jest kluczowa podczas naszej codziennej pracy i wpływa na szereg innych dziedzin życia. Dziękujemy za owocne spotkanie”.
Aleksandra Ogrodnik
Dyrektor Ośrodka Wsparcia dla Dzieci, Młodzieży i Dorosłych w Szczecinie
KLUB SPORTOWY START W SZCZECINIE I SEKCJA TAŃCATOWARZYSKIEGO NA WÓZKACH SZCZECIN
START SZCZECIN to klub sportowy działający od 1983 roku. Ich celem jest rozwój sportu osób z niepełnosprawnościami, w tym sportu paraolimpijskiego oraz aktywizacja i integracja. Klub organizuje szkolenia w dwunastu dyscyplinach sportowych dla osób z niepełnosprawnościami przez cały rok. Zapewnia fachową i profesjonalną obsługę instruktorsko-trenersko-rehabilitacyjną. Sportowcy spotykają się na halach sportowych, salach gimnastycznych, basenach, siłowniach, strzelnicach, na wioślarskiej przystani. Organizują także obozy, zgrupowania i wydarzenia integracyjne
OPIS DZIAŁAŃ Z WYKORZYSTANIEM MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ
Zakres badania i obszary wiedzy
W trakcie działań badawczych podjęto następujące obszary i konteksty:
- Maszyna Idiosensoryczna
- budowa, ergonomia i możliwości rozbudowy;
- funkcje i potencjały urządzenia w pracy pedagogów tańca, choreografów, badaczy ruchu z tancerzami z różnymi niepełnosprawnościami oraz samych tancerzy pracujących nad osobistym rozwojem;
- relacja między urządzeniem a użytkownikiem w kontekście samodzielności i orientacji przestrzennej, koordynacji, techniki, pracy nad jakością ruchu, rytmiką, praca nad wzmocnieniem mięśni i sprawności.
- Przestrzeń, ruch i rytm
Maszyna Idiosensoryczna została zweryfikowana jako narzędzie wspierające:
- samodzielność i rozwój tancerzy,
- odkrywanie i rozwijanie indywidualnych idiomów ruchu i rytmu u osób z niepełnosprawnościami.
- Idiomy i idiomaty ruchowo-rytmiczne
Badaniu poddano:
- zakresy ruchu,
- zdolność kinestetycznego różnicowania ruchu i rytmu (komponenty przestrzenne i jakościowe),
- możliwości siłowe i ekspresyjne (komponenty dynamiczne),
- zdolności rytmiczne i czasowe (tempo, zmienność, synchronizacja).
OPIS DZIAŁAŃ Z WYKORZYSTANIEM MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ
- Zastosowanie w tańcu i teatrze ruchu
Maszyna Idiosensoryczna była testowana w kontekście:
- odkrywania potencjału idiomu tanecznego u tancerzy niewidomych i słabowidzących,
- realizowania idiomatów tanecznych przez tancerzy na wózkach oraz osoby z różnymi niepełnosprawnościami,
- pracy rozwojowej z udziałem tancerzy pełnosprawnych w relacji partnerskiej, w tym poprzez:
o technikę improwizacji kontaktowej,
o idiochoreografię – autorską metodę twórczej pracy tancerzy z niepełnosprawnościami w obszarze teatru tańca
EWALUACJA:
Tomasz Kaźmierczak – Prezes Zarządu KSI START Szczecin i trener główny kadry Polski wioślarzy niepełnosprawnych podkreślił w korespondencji:
„To wspaniałe przedsięwzięcie. Działanie na rzecz rozwoju osób z niepełnosprawnościami w dziedzinie sportu i sztuki jest kluczowe w przełamywaniu barier i stereotypów. Dziękujemy za zaproszenie do badań z wykorzystaniem potencjałów Maszyny Idiosensorycznej”.
POLSKI ZWIĄZEK NIEWIDOMYCH ODDZIAŁ ZACHODNIOPOMORSKI – KOŁO W GOLENIOWIE
ŚRODOWISKOWY DOM POMOCY W GOLENIOWIE
OPIS DZIAŁAŃ Z WYKORZYSTANIEM MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ
Z uwagi na specyfikę funkcjonowania Ośrodka oraz potrzeby jego podopiecznych, badanie w działaniu z wykorzystaniem Maszyny Idiosensorycznej zostało przeprowadzone w czterech komplementarnych etapach:
- Szkoleniowo-diagnostyczny etap dla terapeutów
Pierwszym krokiem było zapoznanie zespołu terapeutycznego z budową, funkcjami i potencjałami Maszyny Idiosensorycznej. Proces ten został uzupełniony o dyskusję i wymianę doświadczeń z zakresu fizjoterapii, terapii sensorycznej i kinezyterapii, co pozwoliło odnieść możliwości urządzenia do realnych potrzeb i ograniczeń podopiecznych Ośrodka.
- Etap eksperymentów własnych terapeutów
Terapeuci podejmowali samodzielne próby pracy na Maszynie Idiosensorycznej, testując rozpoznane wcześniej funkcje urządzenia. W szczególności obejmowało to:
- a) rozpoznanie i próbę oceny własnych zakresów ruchu przy użyciu urządzenia,
- b) opracowywanie idiomatów – czyli indywidualnych struktur ruchowo-rytmicznych, projektowanych z myślą o możliwościach i ograniczeniach przyszłych użytkowników, tj. osób z niepełnosprawnościami.
POLSKI ZWIĄZEK NIEWIDOMYCH ODDZIAŁ ZACHODNIOPOMORSKI – KOŁO GOLENIOWIE
Tracisz wzrok u nas uzyskasz pomoc. Jesteśmy organizacją kompetentną dzięki której możesz osiągnąć samodzielność i aktywność życiową, zrealizować potrzeby społeczne i zawodowe. Pomagamy niewidomym i słabowidzącym oraz ich bliskim w adaptacji do nowych warunków życia na terenie całego kraju.
Udzielamy porad i informacji. Zapewniamy odnalezienie sensu życia poprzez wsparcie psychologiczne w procesie rehabilitacji i integracji. Realizujemy indywidualne i grupowe szkolenia. Wyznaczamy standardy funkcjonowania osób niewidomych i słabowidzących w Polsce. Zmieniamy ich postrzeganie poprzez edukację społeczeństwa. Integrujemy środowisko i jesteśmy jego rzecznikiem.
OPIS DZIAŁAŃ Z WYKORZYSTANIEM MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ
- Etap prób podopiecznych
Podopieczni Ośrodka podejmowali pierwsze próby korzystania z Maszyny Idiosensorycznej pod kontrolą edukatorów i przy wsparciu opiekunów. Etap ten umożliwił obserwację reakcji sensorycznych, zdolności adaptacyjnych oraz stopnia samodzielności użytkowników w kontakcie z urządzeniem.
- Etap pracy terapeutycznej z wykorzystaniem urządzenia
W ostatniej fazie terapeuci realizowali z podopiecznymi zadania terapeutyczne bezpośrednio na Maszynie Idiosensorycznej, wykorzystując ją jako narzędzie wspierające rehabilitację ruchową, integrację sensoryczną oraz budowanie relacji z przestrzenią i własnym ciałem.
EWALUACJA:
„Serdeczne podziękowania dla P. doktora Jerzego Norberta Grzegorka, twórcy tego urządzenia za profesjonalizm w przygotowaniu i przeprowadzeniu spotkania oraz wspaniałą atmosferę, zabawę i radość podczas przedmiotowych warsztatów. Zarówno członkowie Koła PZN jak i terapeuci oraz podopieczni z ŚDS w Goleniowie aktywnie i efektywnie spędzili czas. Panie Jerzy życzymy powodzenia i sukcesu w realizacji tego projektu”.
Alicja Buczkowska
Prezes PZN OZ Koło w Goleniowie
BADANIE W DZIAŁANIU / TESTY I DOŚWIADCZANIE MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ
MASZYNA IDIOSENOSRYCZNA JAKO INNOWACYJNE URZĄDZENIE NADBUDOWY PRZESTRZENI ORAZ OPRACOWYWANIA STRUKTUR RUCHU I RYTMU TANCERZA Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIA WZROKU W METODYCE I POTENCJAŁACH TWÓRCZYCH, REHABILITACYJNYCH I SPORTOWYCH
Przedsięwzięcie stanowiło nowatorską platformę prezentacji potencjałów „Maszyny Idiosensorycznej” w procesie edukacyjnym i twórczym.
Celem było wdrożenie urządzenia w prospektywny rozwój swoistej kultury tanecznej osób z niepełnosprawnościami oraz szeroko pojętej kultury artystycznej, sztuki a także stworzenia nowatorskich warunków do rehabilitacji i uprawiania sportu przez osoby z różną niepełnosprawnością.
Maszyna Idiosensoryczna stanowi kreatywne i innowacyjne rozwiązanie wspierające społeczne dążenia emancypacyjne osób niepełnosprawnych inicjując sposobność do samodzielnej
praktyki jak również tworzenia wspólnot doświadczania, inicjowania naukowego i ogólnospołecznego dyskursu o charakterze zmiany społeczno-kulturowej.
Laboratorium Współdoświadczanie i badanie Maszyny Idiosensorycznej (2024)
W miesiącach sierpień–październik 2024 roku Fundacja Ośrodek Praktyk Teatralno-Tanecznych TRUE zaprosiła do współpracy trzy ośrodki i placówki z województwa zachodniopomorskiego, prowadzące działania opiekuńcze, terapeutyczne, kulturalne i edukacyjne na rzecz osób z niepełnosprawnościami. Celem tego przedsięwzięcia było utworzenie terenowego LABORATORIUM WSPÓŁDOŚWIADCZANIA oraz przeprowadzenie badania w działaniu Maszyny Idiosensorycznej.
Głównym zadaniem Laboratorium było zweryfikowanie w warunkach rzeczywistej praktyki funkcji i potencjałów Maszyny Idiosensorycznej, zaprojektowanej przez dr. Jerzego N. Grzegorka, z bezpośrednim udziałem osób z środowiska tanecznego, w tym choreologów, tancerzy, choreografów, badaczy ruchu oraz środowiska osób z niepełnosprawnością wzroku na Międzynarodowej Konferencji Reha For The Blind i Międzynarodowej Wystawie z udziałem środowiska wspierającego W badaniach uczestniczyli:
- tancerze, pedagodzy tańca, choreolodzy, choreografowie, fizjoterapeuci, badacze ruchu ludzkiego,
- osoby niewidome i słabowidzące oraz ich opiekunowie i rodziny,
- producenci urządzeń i artykułów wspierających środowisko osób z niepełnosprawnością wzroku,
Proces badawczy obejmował wspólne testowanie urządzenia, wymianę wiedzy, identyfikację obszarów krytycznych, formułowanie pytań i wniosków oraz ewaluację działania systemu. Został on przeprowadzony w obiektach konferencyjnych.
KONFERENCJA POLSKIEGO FORUM CHOREOLOGICZNEGO RZESZÓW 13–15 WRZEŚNIA 2024 UNIWERSYTET RZESZOWSKI
OPIS DZIAŁAŃ Z WYKORZYSTANIEM MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ
Fundacja Ośrodek Praktyk Teatralno-Tanecznych TRUE miała zaszczyt wziąć udział w największej konferencji choreologicznej w Polsce – Polskim Forum Choreologicznym, która odbyła się w dniach 13–15 września 2024 roku w Auli Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Maszyna Idiosensoryczna – przygotowanie i instalacja.
Już w dniu poprzedzającym konferencję dokonano montażu i kalibracji Maszyny Idiosensorycznej, przygotowując ją do prezentacji oraz testów w warunkach konferencyjnych. Maszyna funkcjonowała przez cały czas trwania wydarzenia jako aktywny obiekt badawczy i performatywny, dostępny dla uczestników.
Wystąpienie dr. Jerzego Norberta Grzegorka
W pierwszym dniu obrad dr Jerzy Norbert Grzegorek, twórca Maszyny Idiosensorycznej, wygłosił referat zatytułowany:
„Przestrzeń, czas i ruch w perspektywie tancerza niewidomego. Maszyna Idiosensoryczna – w stronę samodzielności”. Wystąpienie miało charakter teoretyczno-praktyczny i było realizowane z udziałem tancerzy-aktorów niewidomych i słabowidzących Teatru Ruchu Umownie Ewidentnego. W jego trakcie zaprezentowano: sposób funkcjonowania Maszyny Idiosensorycznej, jej wpływ na orientację przestrzenną, budowanie rytmu, rozwój samodzielności tancerza niewidomego w procesie choreograficznym. Prezentacja miała formę żywego laboratorium, w którym widzowie mogli obserwować działanie urządzenia w realnej praktyce scenicznej i treningowej.
MASZYNA JAKO OTWARTE LABORATORIUM KONFERENCYJNE
W kolejnych dniach obrad Maszyna Idiosensoryczna była udostępniona uczestnikom konferencji jako otwarte stanowisko badawcze. Pod opieką zespołu edukatorów Fundacji TRUE uczestnicy:
– podejmowali samodzielne próby pracy na urządzeniu,
– eksplorowali jego możliwości percepcyjne, kinestetyczne i rytmiczne,
– prowadzili rozmowy metodologiczne z twórcami i tancerzami.
Maszyna pełniła funkcję interfejsu pomiędzy teorią choreologii a cielesnym doświadczeniem ruchu.
ZAKRESY WIEDZY PODEJMOWANE W TRAKCIE KONFERENCJI
W ramach działań Fundacji TRUE i Polskiego Forum Choreologicznego rozwijano następujące obszary badawcze:
- Maszyna Idiosensoryczna
– budowa i możliwości rozbudowy,
– funkcje i potencjały w pracy z tancerzami z niepełnosprawnościami,
– relacja przestrzeń – ruch – rytm,
-ukierunkowanie na samodzielność tancerza niewidomego. 2. Idiom ruchu i rytmu
-odkrywanie indywidualnych idiomów osób z niepełnosprawnościami,
-idiomaty jako struktury ruchowo-rytmiczne.
- Analiza ruchu
– rozpoznanie i ocena zakresów ruchu,
– kinestetyczne różnicowanie ruchu i rytmu (komponenty przestrzenne i jakościowe),
– możliwości siłowe i ekspresyjne,
– komponenty czasowe (tempo, prędkość, puls).
- Zastosowania artystyczne i terapeutyczne
– odkrywanie potencjałów idiomu tanecznego u tancerzy niewidomych i słabowidzących,
– realizowanie idiomatów tanecznych u tancerzy na wózkach i z różnymi niepełnosprawnościami,
– praca rozwojowa z tancerzami pełnosprawnymi.
- Metody twórcze
– techniki improwizacji kontaktowej,
– idiochoreografia jako metoda pracy artystycznej, zastosowanie idiomów ruchu w teatrze tańca.
PRAPREMIERA PERFORMATYWNA
Również w pierwszym dniu konferencji, w ramach części artystycznej przygotowanej wspólnie przez Fundację TRUE i Polskie Forum Choreologiczne, odbyła się specjalna prapremiera monodramu:
„SCENARIUSZ DLA NIEWIDOMEGO, LECZ MOŻLIWEGO TANCERZA IDIOSENSORYCZNEGO”
Spektakl nadal w fazie prac funkcjonował podczas prezentacji jako performans badawczy, ukazujący relację pomiędzy ciałem tancerza niewidomego, Maszyną Idiosensoryczną, rytmem i przestrzenią sceniczną.
Scenariusz i reżyseria: Jerzy Norbert Grzegorek
W roli „Kacperka” Kacper Kozłowski – tancerz-aktor niewidomy z niepełnosprawnością sprzężoną.
Scenografia: przestrzeń ruchu i rytmu: Maszyna Idiosensoryczna
Tekst na kanwie narracji biograficznej osoby niewidomej z odwołaniem do powieści Wieniedikta Jerofiejewa ” Moskwa-Pietuszki ”.
Tytuł jest ukłonem scenarzysty i reżysera w stronę wielkiego polskiego mistrza performatyki rytmu słowa i ruchu Bogusława Schaeffera
Udział Fundacji TRUE w Polskim Forum Choreologicznym w Rzeszowie stanowił przełomowy moment w integracji choreologii, technologii, praktyki artystycznej i badań nad niepełnosprawnością, prezentując Maszynę Idiosensoryczną jako nowy paradygmat pracy z ruchem, rytmem i ciałem.
WYPOWIEDZI
Kolejny dzień Ogólnopolskiej Konferencji Polskiego Forum Choreologicznego w Uniwersytecie Rzeszowskim.13–15 WRZEŚNIA 2024
Praca, ocena, metodyka – testy MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ realizowane przez znakomitych tancerzy, choreografów i badaczy tańca z całej Polski.
Cyt. ”
Jestem pod ogromnym wrażeniem maszyny idiosensorycznej. Doceniam ogrom inwencji pomysłodawcy. Widzę ogromny potencjał i możliwości zastosowania w pracy nad ruchem w przestrzeni zarówno dla osób z różnego rodzaju deficytami, jak i wszystkich tancerzy. Jestem przekonana, że urządzenie świetnie sprawdzi się także w rehabilitacji, a o czym mogliśmy się już przekonać umożliwia i wyzwala aspekt twórczy tancerza nie(widomego) a możliwego.”
mgr Urszula Loba-Wilgocka / metodycznie – Polskie Forum Choreologiczne
Udział Fundacji TRUE w Polskim Forum Choreologicznym w Rzeszowie stanowił przełomowy moment w integracji choreologii, technologii, praktyki artystycznej i badań nad niepełnosprawnością, prezentując Maszynę Idiosensoryczną jako nowy paradygmat pracy z ruchem, rytmem i ciałem.
WYPOWIEDZI
Kolejny dzień Ogólnopolskiej Konferencji Polskiego Forum Choreologicznego w Uniwersytecie Rzeszowskim.13–15 WRZEŚNIA 2024
Praca, ocena, metodyka – testy MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ realizowane przez znakomitych tancerzy, choreografów i badaczy tańca z całej Polski.
Cyt.”
Maszyna idiosensoryczna daje możliwość pracy z jakością ruchu w przestrzeni przez kontakt z oddalonymi elementami. A także rozwija kontrolę przepływu ruchu. Dla mnie duża przyjemność i ciekawość pierwszego kontaktu. Dziękuję 
„
dr Marta Bury znakomita tancerka i choreografka z Fundacji O. DE.LA Rzeszów
Cyt. ”
Serdecznie gratuluję! Wspaniała prezentacja i wynalazek, który zyskał prawdziwie poszerzone znaczenie w kontekście sztuki. W teatralnej odsłonie maszyna idiosensoryczna buduje sprawczość (rewelacyjnego) niewidomego Aktora w jego ekspresji przestrzennej. Mocno wybrzmiewa i buduje się na oczach widowni sytuacja osoby z niepełnosprawnością, walczącej o swoją podmiotowość wbrew absurdom i trudnościom rzeczywistości. Maszyna wspiera i inspiruje unikalny język ruchowy Aktora, a zarazem tworzy wymowną scenografię niby „klatki”, w której toczy się życie bohatera, uwikłanego w powtarzalne rytuały i ścieżki codzienności. 🙏👏👏👏”
Fantasyczny Kolektyw Przepływu Myśli ❣️ Niesamowite doświadczanie – współdoświadczanie
dr Paulina Wycichowska
OPIS DZIAŁAŃ Z WYKORZYSTANIEM
MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ
Fundacja Ośrodek Praktyk Teatralno-Tanecznych TRUE oraz Teatr Ruchu Umownie Ewidentnego pod kierunkiem Jerzego N. Grzegorka wzięły udział w Międzynarodowej Konferencji REHA FOR THE BLIND IN POLAND 2024 oraz w Międzynarodowej Wystawie ACCESSIBILITY EXPO 2024, zorganizowanych przez Fundację Szansa – Jesteśmy Razem w Warszawie.
Podczas Międzynarodowej Wystawy ACCESSIBILITY EXPO 2024 Fundacja TRUE zaprezentowała funkcje i potencjały Maszyny Idiosensorycznej wśród wystawców reprezentujących środowiska osób niewidomych oraz instytucje i organizacje działające na ich rzecz — zarówno z Polski, jak i z zagranicy. Nasze stoisko wzbudziło duże zainteresowanie uczestników, terapeutów, pedagogów i użytkowników, generując wiele wartościowych rozmów, pytań i relacji.
OPIS DZIAŁAŃ Z WYKORZYSTANIEM
MASZYNY IDIOSENSORYCZNEJ
Maszyna jako otwarte laboratorium konferencyjne
W kolejnych dniach Konferencji oraz Wystawy Maszyna Idiosensoryczna była udostępniona uczestnikom konferencji jako otwarte stanowisko badawcze. Pod opieką zespołu edukatorów Fundacji TRUE uczestnicy:
– podejmowali samodzielne próby pracy na urządzeniu,
– eksplorowali jego możliwości percepcyjne, kinestetyczne i rytmiczne,
– prowadzili rozmowy metodologiczne z uczestnikami Międzynarodowej Wystawy
Maszyna pełniła funkcję interfejsu pomiędzy teorią a cielesnym doświadczeniem ruchu.
Szczególnym wyróżnieniem było osobiste zainteresowanie Prezesa Fundacji Szansa – Jesteśmy Razem, który sam wypróbował Maszynę Idiosensoryczną. Towarzyszyły temu słowa uznania, otwartość oraz serdeczne reakcje zarówno Pana Prezesa Marka Kalbarczyka
Zakresy wiedzy podejmowane w trakcie konferencji
W ramach działań Fundacji TRUE i Polskiego Forum Choreologicznego rozwijano następujące obszary badawcze:
- Maszyna Idiosensoryczna
– budowa i możliwości rozbudowy,
– funkcje i potencjały w pracy z tancerzami z niepełnosprawnościami,
– relacja przestrzeń – ruch – rytm,
– ukierunkowanie na samodzielność tancerza niewidomego.
- Idiom ruchu i rytmu
– odkrywanie indywidualnych idiomów osób z niepełnosprawnościami,
– idiomaty jako struktury ruchowo-rytmiczne.
- Analiza ruchu
– rozpoznanie i ocena zakresów ruchu,
– kinestetyczne różnicowanie ruchu i rytmu (komponenty przestrzenne i jakościowe),
– możliwości siłowe i ekspresyjne,
– komponenty czasowe (tempo, prędkość, puls).
- Zastosowania artystyczne i terapeutyczne
– odkrywanie potencjałów idiomu tanecznego u tancerzy niewidomych i słabowidzących,
– realizowanie idiomatów tanecznych u tancerzy na wózkach i z różnymi niepełnosprawnościami,
– praca rozwojowa z tancerzami pełnosprawnymi.
- Metody twórcze
– techniki improwizacji kontaktowej,
– idiochoreografia jako metoda pracy artystycznej, zastosowanie idiomów ruchu w teatrze tańca.
PRAPREMIERA PERFORMATYWNA
Zaszczytem była prezentacja specjalnej prapremiery monodramu:
„SCENARIUSZ DLA NIEWIDOMEGO, LECZ MOŻLIWEGO TANCERZA IDIOSENSORYCZNEGO”
Spektakl nadal w fazie prac funkcjonował podczas prezentacji jako performans badawczy, ukazujący relację pomiędzy ciałem tancerza niewidomego, Maszyną Idiosensoryczną, rytmem i przestrzenią sceniczną.
Widownię stanowiły osoby reprezentujące środowisko osób niewidomych, ich opiekunów i rodzin. To doświadczenie w sposób szczególny stała się ewaluacją i recenzją tego niezwykłego spektaklu.
Scenariusz i reżyseria Jerzy Norbert Grzegorek
W roli „Kacperka” Kacper Kozłowski – tancerz-aktor niewidomy z niepełnosprawnością sprzężoną.
Scenografia: przestrzeń ruchu i rytmu: Maszyna Idiosensoryczna
Na kanwie narracji biograficznej osoby niewidomej z odwołaniem do powieści Wieniedikta Jerofiejewa ” Moskwa-Pietuszki ”.
Tytuł jest ukłonem scenarzysty i reżysera w stronę wielkiego polskiego mistrza performatyki rytmu słowa i ruchu Bogusława Schaeffera
