OŚRODKI

KOROWÓD PANA YABU

18.02.2026 / Polskie Stowarzyszenie na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną – Koło w Świnoujściu

18.02.2026 r. odbyła się piękna i niezwykle ważna inicjacja Sceny Laboratorium w ujęciu organizacyjnym i edukacyjnym Placówki Laboratorium Idiomów Ruchu i Rytmu Tancerza z Niepełnosprawnościami. Ruszyliśmy ze spektaklem edukacyjnym przygotowanym specjalnie dla środowisk szkolnych, opiekuńczych, wychowawczych i akademickich.

Mieliśmy zaszczyt gościć i zagrać spektakl „Korowód Pana Yabu. Studium Performatywne” dla wspaniałej, zapowiedzianej i zorganizowanej planowo grupy z Warsztatu Terapii Zajęciowej Polskiego Stowarzyszenia na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną – Koło w Świnoujściu. WTZ przeznaczony jest dla osób dorosłych z niepełnosprawnością intelektualną oraz sprzężonymi wadami fizycznymi.

Podopieczni przyjechali wraz z opiekunami autokarem pod naszą Placówkę przy ul. Mącznej 3 w Szczecinie na prawobrzeżnej dzielnicy Zdroje. Wprowadzenia w świat spektaklu dokonał reżyser i kierownik Placówki, przybliżając uczestnikom fabułę, zwracając uwagę na ważne elementy oraz zapraszając uczestników do współuczestnictwa poprzez granie na instrumentach w trakcie opowieści.

W czasie spektaklu uczestnicy byli niezwykle aktywni i żywo reagowali na rodzącą się opowieść. Była to bardzo ważna, wychowawcza, kształcąca i edukacyjna relacja dla obu stron — zarówno dla uczestników, jak i tancerzy-aktorów, którzy niejednokrotnie dostosowywali dynamiczne role do powstających emocji widzów przeżywających historię tak, jakby działa się tu i teraz. Zrodziły się dzięki temu nowe wartości oparte na więzi, wzajemnym zrozumieniu i szczególnej bliskości osób, które doskonale znają swoje potrzeby i potrafią się na siebie otworzyć.

Spektakl stał się wielkim przeżyciem dla wszystkich, dzięki interakcji i przepływowi wyjątkowej energii.

Po spektaklu były gromkie brawa i wiele pytań. Jedną z piękniejszych chwil było odkrycie, że tata jednego z uczestników jest trenerem karate i doskonale zna elementy scenografii, takie jak katany czy kimona. Uczestnicy jednogłośnie mówili, że spektakl był „wspaniały”, a pytanie: „Kiedy znów gramy?” było dla nas największą nagrodą.

Goście mogli obejrzeć scenografię z bliska, zagrać na instrumentach, podziwiać żywe japońskie karasie oraz zadać wiele ważnych i inspirujących pytań. Na zakończenie wszyscy napili się ciepłej herbaty i zjedli szczecińskie paszteciki przed powrotem.

Serdecznie dziękujemy Kierownikowi WTZ Panu Dariuszowi Kordzie oraz Pani Magdzie Gromadzie – terapeutce zajęciowej – za inicjatywę, organizację i przyjazd do naszej Placówki w Szczecinie.

28.04.2026 / Warsztatu Terapii Zajęciowej i Środowiskowego Domu Samopomocy Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną – Koło w Policach

28 kwietnia 2026 r. w murach naszej Placówki – Laboratorium Idiomów Ruchu i Rytmu Tancerza z Niepełnosprawnościami w Szczecinie Placówka Laboratorium Idiomów Ruchu i Rytmu Tancerza z Niepełnosprawnością – mieliśmy zaszczyt gościć wyjątkowych uczestników: podopiecznych oraz opiekunów Warsztatu Terapii Zajęciowej i Środowiskowego Domu Samopomocy Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną – Koło w Policach

To spotkanie było czymś więcej niż wizytą. Było wspólnym doświadczeniem sztuki, relacji i uważności.

Tego dnia zaprezentowaliśmy „oczko” – 21. odsłonę spektaklu „Korowód Pana Yabu. Studium performatywne”, stworzonego przez Teatr Ruchu Umownie Ewidentnego jako projekt o szczególnym znaczeniu edukacyjnym i społecznym. Spektakl ten od początku powstaje z myślą o środowiskach szkolnych, opiekuńczych, wychowawczych i akademickich – wszędzie tam, gdzie sztuka może realnie wspierać rozwój, integrację i budowanie relacji.

Podopieczni przybyli do nas aż trzema busami – pełni ciekawości i otwartości. Już od pierwszych chwil było jasne, że będzie to spotkanie wyjątkowe.

Wprowadzenia w świat spektaklu dokonał reżyser i kierujący Placówką dr Jerzy Norbert Grzegorek, przybliżając uczestnikom kulturę Japonii – kraju harmonii, symbolu i uważności. Widzowie zostali zaproszeni do świadomego odbioru oraz do aktywnego współtworzenia wydarzenia poprzez udział w działaniach scenicznych, m.in. poprzez grę na instrumentach.

I właśnie to współuczestnictwo stało się sercem tego spotkania.

Podczas spektaklu uczestnicy reagowali spontanicznie, emocjonalnie i autentycznie. Wchodzili w opowieść wszystkimi zmysłami – tak, jakby działa się tu i teraz. Tancerze-aktorzy, wsłuchując się w energię widowni, wielokrotnie dostosowywali swoje działania sceniczne do emocji uczestników, tworząc żywą, dynamiczną relację.

To była przestrzeń prawdziwego dialogu.

Pytacie dlaczego takie spotkania są tak ważne?

Bo sztuka w tej formie nie jest tylko prezentacją – staje się narzędziem wsparcia, edukacji i integracji.

Bo osoby z niepełnosprawnościami nie są tu odbiorcami – są współtwórcami doświadczenia.

Bo budujemy przestrzeń, w której każdy może być widziany, słyszany i ważny.

Dla naszej Placówki to fundament działania – tworzenie miejsca, gdzie ruch, rytm i teatr stają się językiem komunikacji, rozwoju i wzajemnego zrozumienia. Współpraca z ośrodkami takimi jak Warsztaty Terapii Zajęciowej czy Środowiskowe Domy Samopomocy ma ogromne znaczenie – to właśnie w tych relacjach najpełniej realizuje się idea inkluzji i realnego wsparcia poprzez sztukę.

Po spektaklu emocje wcale nie opadły – wręcz przeciwnie. Były gromkie brawa, rozmowy, pytania i ogromna potrzeba dalszego odkrywania.

Goście zostali zaproszeni na scenę, gdzie mogli: przymierzyć maski, zagrać na instrumentach (m.in. taiko, misy dźwiękowe), przyjrzeć się z bliska elementom scenografii, podziwiać żywe japońskie karasie oraz zrobić pamiątkowe zdjęcia wśród scenografii i tancerzy-aktorów w kimonach

To właśnie ten moment – bezpośredniego kontaktu, swobody i radości – pokazał, jak ogromną wartość ma doświadczenie sztuki „od środka”.

Zrodziły się relacje oparte na zaufaniu, otwartości i wzajemnym zrozumieniu. Pojawiła się bliskość, której nie da się zaplanować – ona po prostu wydarza się tam, gdzie ludzie spotykają się naprawdę.

18.05.2026 / Warsztat Terapii Zajęciowej Szczecin-Płonia

18 maja 2026 roku nasza przestrzeń w Szczecinie na kilka godzin przestała być zwykłą salą teatralną. Stała się miejscem spotkania światów – rytmu, ciszy, emocji i ludzi, którzy przyszli nie tylko oglądać, ale naprawdę doświadczać. Gościliśmy pierwszą z dwóch grup – uczestników oraz opiekunów Warsztat Terapii Zajęciowej Szczecin-Płonia .I choć w kalendarzu była to po prostu kolejna data, dla nas wszystkich wydarzyło się coś znacznie większego niż zwykła wizyta.

Tego dnia odbyła się 22. odsłona spektaklu „Korowód Pana Yabu. Studium performatywne” – projektu Teatru Ruchu Umownie Ewidentnego, który od początku powstaje z myślą o przekraczaniu granic między sceną a widownią. Nie chodzi tu wyłącznie o teatr. Chodzi o spotkanie. O uważność. O odwagę wejścia w świat drugiego człowieka.

Już od pierwszych chwil było czuć niezwykłą energię. Ciekawość mieszała się z ekscytacją, a dystans bardzo szybko zaczął znikać. Wprowadzając uczestników w estetykę i symbolikę Japonii, zaprosiliśmy ich do podróży opartej nie na słowach, lecz na rytmie, obrazie, ruchu i emocji. To nie był spektakl do biernego oglądania. To było doświadczenie, które wymagało obecności całym sobą.

I właśnie wtedy wydarzyło się coś najpiękniejszego.

Granica między widzem a artystą zaczęła się zacierać. Publiczność odpowiadała spontanicznie – śmiechem, skupieniem, wzruszeniem, dźwiękiem instrumentów. Aktorzy i tancerze podążali za tymi emocjami, reagując na każdy impuls płynący z widowni. Spektakl oddychał razem z uczestnikami.

W pewnym momencie Bartek spontanicznie dołączył do performansu i zagrał na bębnach. Nie był już „gościem”. Stał się częścią opowieści. I właśnie w takich momentach sztuka przestaje być pokazem – staje się prawdziwym dialogiem.

To dla nas szczególnie ważne. Tworzymy miejsce, w którym osoby z niepełnosprawnościami nie są jedynie odbiorcami wydarzeń artystycznych. Są ich współtwórcami, partnerami i pełnoprawnymi uczestnikami. Wierzymy, że teatr, ruch i muzyka potrafią otwierać przestrzenie, których często nie da się osiągnąć słowami.

Po zakończeniu spektaklu nikt nie chciał wracać do codzienności.

Scena nagle zamieniła się w przestrzeń odkrywania. Goście mogli założyć teatralne maski, usłyszeć brzmienie taiko i mis dźwiękowych, dotknąć elementów scenografii, z bliska obserwować japońskie karasie, a także zrobić zdjęcia wśród tancerzy-aktorów ubranych w kimona. Z każdą minutą rosła swoboda, śmiech i poczucie bycia razem.

I być może właśnie tam wydarzyło się to, co najważniejsze — nie na scenie, lecz pomiędzy ludźmi.

W spojrzeniach, w spontanicznych rozmowach, w odwadze do bycia sobą. W relacjach, które pojawiają się nagle i naturalnie, kiedy człowiek czuje się naprawdę zauważony.

W naszej Placówce wierzymy, że sztuka nie musi zmieniać świata od razu. Wystarczy, że zmieni jeden moment, jedną relację, jedno spotkanie. Bo właśnie z takich chwil rodzi się prawdziwa inkluzja, wzajemne zrozumienie i poczucie wspólnoty.

Dziękujemy uczestnikom, cudownym opiekunom Warsztatu Terapii Zajęciowej Szczecin-Płonia za obecność, otwartość i zaufanie. To dzięki takim spotkaniom wiemy, że to, co robimy, ma sens.

19.05.2026 / Warsztat Terapii Zajęciowej Szczecin-Płonia

19 maja 2026 roku nasza przestrzeń ponownie wypełniła się niezwykłą obecnością. Tym razem gościliśmy drugą grupę uczestników oraz opiekunów Warsztatu Warsztat Terapii Zajęciowej Szczecin-Płonia . Choć był to kolejny dzień działań artystycznych, od pierwszych chwil było wiadomo, że nie będzie to zwyczajne spotkanie.

W Laboratorium Idiomów Ruchu i Rytmu Tancerza z Niepełnosprawnościami wydarzyło się coś, czego nie sposób dokładnie zaplanować — powstała przestrzeń prawdziwego bycia razem.

Tego dnia zaprezentowaliśmy 23 odsłonę spektaklu „Korowód Pana Yabu. Studium performatywne” Teatru Ruchu Umownie Ewidentnego. To projekt, który nie zamyka widza w roli obserwatora. Tutaj każdy staje się częścią zdarzenia, a scena nie kończy się tam, gdzie zaczyna widownia.

Od początku unosiła się atmosfera ciekawości i otwartości. Uczestnicy z ogromną uwagą wchodzili w świat inspirowany kulturą Japonii — pełen symboli, rytuałów, dźwięków i ciszy. Nie prowadziliśmy ich przez historię słowami. To ruch, muzyka, światło i emocje opowiadały wszystko, co najważniejsze.

I właśnie wtedy zaczęła dziać się magia.

Publiczność reagowała naturalnie i bez dystansu. Jedni odpowiadali śmiechem, inni skupieniem, jeszcze inni spontanicznie włączali się w działania sceniczne. Artyści podążali za tą energią, zmieniając rytm i dynamikę spektaklu zgodnie z emocjami płynącymi z sali. Powstała żywa relacja — niepowtarzalna i tworzona wspólnie tu i teraz.

Szczególnym momentem stała się obecność Edyty, która weszła w spektakl całym sercem. Nie obserwowała wydarzenia z boku. Stała się jego częścią — autentyczną, poruszającą i prawdziwą. W takich chwilach teatr przestaje być przedstawieniem. Zamienia się w spotkanie ludzi, którzy wzajemnie dają sobie uwagę, zaufanie i emocje.

To właśnie sens naszej pracy.

Tworzymy miejsce, w którym osoby z niepełnosprawnościami nie są jedynie zapraszane do uczestnictwa. Są współtwórcami sztuki, współautorami emocji i partnerami dialogu. Wierzymy, że poprzez ruch, rytm i performans można budować mosty tam, gdzie często zawodzą słowa.

Po zakończeniu spektaklu energia wcale nie opadła. Wręcz przeciwnie — scena zaczęła żyć na nowo.

Goście mogli dotknąć świata przedstawienia z bliska: przymierzać maski, odkrywać brzmienie bębnów taiko i mis dźwiękowych, oglądać scenografię, obserwować japońskie karasie oraz zanurzyć się w atmosferze wydarzenia podczas wspólnych zdjęć z tancerzami-aktorami ubranymi w kimona. Było dużo śmiechu, spontaniczności i radości z bycia razem bez podziałów.

Najważniejsze wydarzyło się jednak pomiędzy ludźmi.

W krótkich rozmowach, w spojrzeniach pełnych zaufania, w swobodzie i poczuciu bezpieczeństwa. W momentach, kiedy ktoś czuje się naprawdę zauważony i ważny.

Wierzymy, że właśnie tak działa sztuka — nie poprzez wielkie deklaracje, ale przez małe, prawdziwe doświadczenia, które zostają w człowieku na długo.

Z całego serca dziękujemy uczestnikom oraz wspaniałym opiekunom Warsztatu Terapii Zajęciowej Szczecin-Płonia za obecność, otwartość i wspólnie spędzony czas. To dzięki takim spotkaniom codziennie na nowo odkrywamy, jak wielką siłę ma teatr tworzony razem.